خدا به همراهت...

بعد مدتها تصمیم گرفتم یه مطلب بذارم...این روزا بدجور به یادتم...ناخداگاه از ذهنم میگذری

میدونم یواشکی میای وبلاگمو چک میکنی...اما هنوز به یاد اون روزام...با خیلی ها بودم..در ارتباط

بودم...اما خداییش جات پر نشد...چونکه رابطه ما یه رابطه ای بود که دو طرف حاضر به فداکاری برای هم

بودیم...اما حیف شد...دلم یه گوشه از مهربونیت تنگ شده...اما خب...حیف شد..دلم برای آقایی گفتنت..

وقتی صداتو عین بچه ها میکردی..میگفت آقا اجازه..دلم ما واسه شما تنگ شدش...عشق ما حیف شد...

میدونم دلت برای مامان ریحانه تنگ شده...بخدا دل منم براش تنگ شده...خیلی مهربون بود خیلی....

امیدوارم منو حلال کنه فقط...از ته دل دوس دارم شوهرت اینقد خوب باشه که جای خالی کسی رو حس

نکنی...همیشه دعات کردم...خدا به همراهت عشق اول من...عشقی که حیف شد...دوست دارم

گناه عشق ...